Deze week is er in de media nogal wat te doen over een taalgids van het ministerie van OC&W met adviezen om bepaalde doodgewone woorden niet meer te gebruiken omdat ze niet inclusief zouden zijn. Vandaag schrijft De Telegraaf daarover:
De verbazing over een taalgids voor ambtenaren van het ministerie van Onderwijs, Cultuur & Wetenschappen (OCW) is groot, de weerzin ertegen nog groter. Gelukkig. Maar het is de vraag of de afkeer genoeg is om de taaltucht te stoppen.
Taaltucht is een fraai allitererende, maar onbekende samenstelling voor een fenomeen dat eigenlijk al alom bekend is sinds de verschijning van de roman 1984 van George Orwell en Brave New World van Aldous Huxley. Het verwijst naar het op straffe van sancties verbieden van het gebruik van bepaalde taalvormen op grond van ideologie. Het woord is slechts één keer eerder aangetroffen, maar komt meteen vertrouwd over. De samenstelling is gevormd met het woord tucht in de betekenis ‘opgelegde regelgeving met betrekking tot het opvolgen van bepaalde opgelegde regels of voorschriften van gedrag’. Wie zich niet aan dit type tucht houdt, kan in de regel disciplinaire maatregelen verwachten.
Definitie
taaltucht (de, g.mv) regelgeving met betrekking tot het al dan niet gebruiken van bepaalde woorden op straffe van disciplinaire maatregelen
Geef een reactie