boerocratie

boerocratie

geplaatst in: Woord van de dag | 0

‘Ik neem aan dat we het woord “boerenverstand” na vandaag uit de Nederlandse taal kunnen schrappen?’, schreef iemand gisteren op Twitter nadat een onbehouwen Groningse boer met zijn tractor de monumentale deur van het provinciehuis in Groningen had geforceerd. Samen met de beelden van een boer die met zijn tractor een hek omver reed zonder rekening te houden met wandelaars en fietsers achter dat hek, zorgden beelden van de ingeramde deur meteen voor een kentering in de houding ten opzichte van de boeren. Konden die eerder nog rekenen op de sympathie van het grote publiek, met de acties van gisteren lijken ze zich imagotechnisch in eigen voet te hebben geschoten.

Bij de berichtgeving over de boerenprotesten worden vandaag in de kranten heel wat nieuwe woorden gemunt. Zoals in de haarscherpe column van Sheila Sitalsing in De Volkskrant. Zij zoomt in op provinciebestuurders met slappe knieën die bij de minste of geringste bozeboerendingen overstag gaan en boeren hun zin geven, wat dan leidt tot boerentriomfalisme, Natuurlijk zijn bozeboerendingen en boerentriomfalisme niet meer dan gelegenheidssamenstellingen, maar ze vatten het boerennieuws wel goed samen.

Op de site van De Volkskrant valt ook het woord trekkerterreur te lezen, maar dat is niet nieuw. Het werd incidenteel al weleens aangetroffen, bijvoorbeeld in verband met tractoren, vaak van loonwerkers, die op parallelwegen op het platteland veel te hard langs kwetsbare fietsers racen, terwijl de veelal jeugdige bestuurders met één hand hun smartphone bedienen.

Wel nieuw is het woord boerocratie, dat op de Volkskrant-site zijn mediadebuut maakt. Het is een samentrekking van boer en het achtervoegsel -cratie en het heeft net zo’n negatieve bijklank als het woord bureaucratie, waar het op lijkt. Met die boerocratie wordt een land bedoeld waarin de boeren het voor het zeggen hebben door met hun hooivorken (vroeger) of trekkers (nu) hun zin door te drijven.

Definitie

boerocratie (de, boerocratieën) staat of staatsvorm waarin boeren het voor het zeggen hebben, m.n. waarin boeren met dwangmiddelen voor hun eigen belangen opkomen en daarmee anderen benadelen

Laat een reactie achter