In Trouw staat vandaag een uitgebreid interview met schrijver Saskia Kalb. Aanleiding is haar nieuwe boek: Vriend. Daarin wordt de aard van vriendschappen geanalyseerd, waaronder ‘fastfoodvriendschappen die we er tegenwoordig op nahouden’.
Zulke vriendschappen komen volgens Kalb voort uit individualisme en draaien niet om de ander, maar om jezelf:
Het is een makkelijk verkrijgbare snack, je pikt ze op in sociale media. De moderne eenzaamheid zit erin dat zulke vrienden wel vullen, maar je emotioneel absoluut niet voeden.
In fastfoodvriendschap wordt fastfood gebruikt als metafoor voor iets wat toegankelijk is, gemakkelijk bereikbaar, op het eerste gezicht prettig, maar niet echt waardevol.
Fastfoodvriendschap lijkt me een vertaling te zijn van de Engelse pendant fastfoodfriendship, maar afgezien daarvan wordt fastfood wel vaker als metafoor gebruikt in samenstellingen, zoals fastfoodjournalistiek (journalistiek in de vorm van hapklare brokjes nieuws), fastfoodarchitectuur (ogenschijnlijk toegankelijk en aantrekkelijk) en fastfoodmode (goedkoop, maar snel niet meer mooi). Goedele Liekens heeft een paar jaar geleden zelfs het woord fastfoodseks geïntroduceerd: snel, heftig, maar op de lange termijn niet bevredigend. Het heeft er dus alle schijn van dat fastfood een productief eerste deel van samenstelling aan het worden is.
Lexicaal gezien is het dan ook een gemakkelijk woord om samenstellingen mee te vormen. Je zou sommige van die samenstellingen met fastfood zelf bijna fastfoodsamenstellingen noemen.
Definitie
fastfoodvriendschap (de, -pen) vluchtige, oppervlakkige en vooral functionele vriendschap, bv. op de sociale media, die gemakkelijk verwatert of ineens stopt
Geef een reactie