Columniste Jolande Withuis schrijft vandaag in de Volkskrant over woke en identiteitspolitiek. Ze suggereert dat beide op hun retour zij en juicht dat toe. Ze reflecteert op woke en identiteitspolitiek en herkent – als kind van communistische ouders – daarin ‘alle slechte eigenschappen van het oude communisme, waaronder het deugmonopolie’.
Het woord deugmonopolie is een interessant krantendebuut. Inhoudelijk, omdat monopolie van huis uit een economisch begrip is, dat de laatste tijd evenwel vooral in samenstellingen vaak breder gebruikt, namelijk als exclusief recht of exclusieve aanspraak, zoals al wat langer in machtsmonopolie, maar ook in neologismen als leedmonopolie, moraalmonopolie en slachtoffermonopolie.
Zulke samenstellingen worden vooral gebruikt worden in rechtse kritiek op groepen mensen die zich moreel superieur voelen en uit dat superioriteitsgevoel aanspraak maken op deugdzaamheid..
Jolande Withuis is natuurlijk allesbehalve ‘rechts’ en het feit dat ze deugmonopolie gebruikt, maakt duidelijk dat het langzamerhand breed
Definitie
deugmonopolie (de, g.m.v) exclusieve aanspraak die een bepaalde groep gelijkgezinden maakt op het hebben van maatschappelijk juiste of politiek correcte opvattingen
Geef een reactie