In een opiniestuk in de Volkskrant schrijft bestuurssocioloog Mark van Ostaijen vandaag:
Moderniteit brengt niet alleen vooruitgang, ze produceert ook verlies. Alleen zijn vooral progressieven gefixeerd op het eerste, terwijl ze het tweede overlaten aan dubieuze woedewoekeraars en verliesondernemers.
Woedewoekeraar is een mooi allitererende nieuwe samenstelling, waarvan de betekenis zich niet meteen laat parafraseren omdat er met woekeraar nu eenmaal niet vaak samenstellingen worden geproduceerd. Er zijn dus geen vergelijkbare gevallen beschikbaar, naar analogie waarvan de betekenis van woedewoekeraar meteen kan worden bepaald.
Op grond van de context van de uitspraak en op grond van ‘kennis van de wereld’, waarin we zien dat populisten graag het ongenoegen van de burgerij bespelen, valt de betekenis echter wel ongeveer te bepalen: iemand die inspeelt op het ongenoegen en de woede van burgers over zaken die, al dan niet door toedoen van overheden, fout gaan in de werkelijkheid, de zogeheten woedeburgers (Duits Wutbürger).
Definitie
woedewoekeraar (de, -s) politicus die de woede onder burgers over de overheid uitbuit voor electoraal gewin
Geef een reactie